FANDOM


Tintin w krainie Czarnego Złota (fr. Au pays de l'or noire) to piętnasty tom serii Przygody Tintina. Na podstawie komiksu powstał film animowany.

Fabuła Edytuj

W całym kraju wybuchają silniki samochodów; jak się okazuje, jest to spowodowane dodawanym do benzyny tajemniczym środkiem. Gospodarka znajduje się na skraju upadku, a nastroje polityczne są coraz bardziej napięte, zwiastując wojnę; kapitan Baryłka zostaje powołany do wojska. Tintin podsłuchuje rozmowę pomiędzy jednym z członków załogi statku Speedol Star a nieznajomym mu człowiekiem; zaintrygowany, decyduje się zaokrętować na statku jako radiotelegrafista. Razem z nim płyną Tajniak i Jawniak, wyprawieni na misję specjalną.

Podczas rejsu członek załogi, którego podsłuchał reporter, rozpoznaje go (pojawił się wcześniej w Krabie o złotych szczypcach, gdzie przemycał narkotyki i próbował zabić chłopaka) i policjantów; podając się za tajnego agenta, podrzuca do kajuty Tajniaka i Jawniaka narkotyki, natomiast w kabinie radiotelegrafisty ukrywa dokumenty o przemycie broni dla lokalnego szejka Gadullaha. Próbuje też utopić Milusia, na czym nakrywa go Tintin; bandyta spada ze schodów i traci zmysły.

Po przypłynięciu Tintin i obaj policjanci zostają aresztowani; Tajniak i Jawniak zostają oczyszczeni z zarzutów, Gadullah jednak dowiaduje się o rzekomym przemycie i nakazuje swoim partyzantom porwać reportera. Gdy chłopak staje przed obliczem szejka i wyjaśnia, że wszystko to jest pomyłką, Gadullah wpada we wściekłość i zatrzymuje go jako jeńca. Nad obozowisko nadlatuje samolot emira; szejk rozkazuje zwinąć obóz i wyruszyć w dalszą drogę, zatrzymując Tintina jako zakładnika. Tajniak i Jawniak, dowiedziawszy się o nagrodzie wyznaczonej za złapanie szejka, wyruszają na jego poszukiwania i błąkają się po pustyni, dręczeni przez miraże.

Po wielu godzinach marszu karawana Gadullaha dociera do wyschniętej sadzawki. Skrajnie wyczerpany Tintin mdleje; szejk rokazuje przeciąć mu więzy i zostawić w spokoju. Jakiś czas później reporter budzi się i dociera do oazy, gdzie spędza noc. Po zmroku do pobliskiego gazociągu przybywa karawana, która wysadza rury w powietrze; chłopak atakuje jednego z jej członków i dołącza niepostrzeżenie do pozostałych. Podczas dalszej podróży rozpoznaje przywódcę karawany; jest to doktor Muller, jego dawny nieprzyjaciel. Mężczyzna próbuje zabić Tintina, jednak na widok zbliżających się policjantów ucieka. Tajniak i Jawniak jadą dalej, nie zauważając nikogo, reporter natomiast rusza ich śladem.

Rozpętuje się burza piaskowa, podczas której reporter znajduje kapelusz Jawniaka i natrafia na obydwu policjantów. Wykończony, zasypia w ich samochodzie, a obaj policjanci mimowolnie idą w jego ślady. Wywołują zamieszanie w mieście, w wyniku czego Tajniak i Jawniak trafiają do więzienia, a Tintin idzie do pałacu emira, by prosić go o łaskę dla nich. W pałacu natyka się na Mullera; decyduje się opowiedzieć szejkowi całą swoją historię. Okazuje się, że Muller, pod fałszywym nazwiskiem profesora Smitha, jest przedstawicielem Skoil Ptroleum, kompanii wydobycia ropy naftowej i chce podpisać kontrakt z emirem, ten jednak mu nie ufa i nie chce się na to zgodzić. Dalszą rozmowę przerywa wiadomość o zniknięciu Abdallaha, niesfornego syna emira. Do pałacu przychodzi list Gadullaha, w którym ten żąda wypędzenia Arabexu - konkurencyjnej firmy - w zamian za życie chłopca. Emir natychmiast wysyła pościg za Gadullahem, Tintin jednak uważa, że za porwanie jest odpowiedzialny Muller.

W mieście reporter spotyka swojego dawnego przyjaciela Oliviera de Figueira, znanego z Cygar Faraona, wśród którego stałych klientów znajduje się również Muller. Tintin prosi go o pomoc; Olivieria wprowadza go do domu doktora, przedstawiając go jako Alvara, swojego bratanka, po czym zajmuje ludzi doktora opowiadaniem historii. Tintin w międzyczasie włamuje się do biura Mullera, gdzie znajduje wycinki z gazet poświęcone sprawie wybuchających silników i kryje się pod stolikiem na widok wchodzącego przez sekretne przejście doktora. Muller przypadkiem przewraca odebrane Abdallahowi pudełko z proszkiem do kichania na ziemię i znajduje reportera po tym, jak obaj dostają ataku kataru. Tintinowi udaje się go znokautować i zwiazać, zabrać broń i wejść do podziemnych sekretnych pokoi. Tutaj znajduje Abdallaha, ku jego zaskoczeniu jednak książę nie zamierza wracać do emira, jako że świetnie bawi się u doktora. Ostatecznie reporter podstępem wywabia chłopca z kryjówki i ruszają na powierzchnię. Doktor alarmuje swoich ludzi i każe im pozbyć się Tintina; udaje się im schwytać Abdallaha, reporter jednak chowa się w pomieszczeniu wypełnionym rakietami sygnalizacyjnymi.

Z niespodziewaną odsieczą pojawia się kapitan; przyjaciele wyruszają w pościg za doktorem Mullerem, który zabrał za sobą Abdallaha; gdy książę wyskakuje z samochodu, rozpętuje się strzelanina pomiędzy Tintinem a przeciwnikiem. Muller poprzysięga, że nie wezmą go żywcem; na widok zbliżających się samochodów policji próbuje strzelić sobie w głowę. Przerażony Tintin krzyczy, żeby tego nie robił; okazuje się, że Muller miał pistolet na atrament Abdallaha. Tajniak i Jawniak znajdują N14 i zażywają tabletki, myśląc, że to aspiryna; zaczynają rosnąć im długie włosy i brody. Reporter odwozi Mullera na policję, dwóch tajniaków natomiast do szpitala, podczas gdy kapitan zawozi Abdallaha do emira. Doktor proponuje Tintinowi zapłatę za zniszczenie tabletek, na co chłopak się nie zgadza.

Kilka tygodni później Lakmus, któremu przesłano N14, odkrywa, jak działają tabletki: wrzucone do benzyny powodują wzrost jej wybuchowości. Do listu załącza też zdjęcie zdemolowanego zamku Księżymłyn.

Ciekawostki Edytuj

  • Nigdy nie zostało wyjaśnione, jak kapitan znalazł się w Khemedzie; kilkukrotnie próbuje to wyjaśnić, za każdym razem jednak coś mu przerywa.
  • W początkowych szkicach komiksu historia rozgrywa się w Izraelu, a Tintin został porwany przez istniejącą organizację terrorystyczną.
  • Tintin, idąc tajnym korytarzem Mullera, porównuje otoczenie do Wilczego Szańca i Linii Maginota; są to jedne z nielicznych nawiązań do II Wojny Światowej w całej serii komiksów.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.