FANDOM


Tintin i Alph Art to dwudziesty czwarty, niedokończony tom serii Przygody Tintina. Powstało wiele adaptacji i alternatywnych zakończeń komiksu, jakkolwiek brak notatek ze strony Herge uniemożliwia stwierdzenie, jak miała zakończyć się historia.

Fabuła Edytuj

Kapitan budzi się z koszmaru, w którym Bianka Catasfiore oferuje mu alkohol, a gdy nie chce go przyjąć, zamienia się w potwora. Jak na ironię, śpiewaczka dzwoni do zamku, aby powiadomić, że chciałaby - przy okazji swego pobytu w Belgii - odwiedzić Tintina i kapitana. Wspomina przy tym o swoim nowym przyjacielu, Endandinne Akassie, artyście, o którym reporter nigdy nie słyszał. Tego samego dnia w mieście Baryłka przypadkiem wchodzi na wystawę sztuki Alph-Art w sklepie Ramona Nasha i spotyka tam Biankę; jeden z organizatorów wystawy, niejaki pan Fourcast, prosi go o numer do Tintina. Kapitan, zainteresowany sztuką nowoczesną, kupuje rzeźbę w kształcie litery "H", jako przejaw sztuki osobistej.

Tego wieczoru obaj przyjaciele oglądają w telewizji wywiad z emirem, który stwierdza, że zakłada muzeum sztuki w Khemedzie; tuż po tej audycji okazuje się, że ekspert w dziedzinie sztuki Jacques Monastir zniknął w tajemniczych okolicznościach. Kapitan pokazuje chłopakowi kupioną rzeźbę i opowiada o spotkaniu z Ramonem Nashem; Tintin stwierdza, że imię brzmi znajomo, ale nie umie przypomnieć sobie nic szczególnego. Do zamku przyjeżdżają Tajniak i Jawniak, aby poprosić ich o udzielenie azylu emirowi i jego synowi w Księżymłynie, jako że istnieje niebezpieczeństwo zamachu terrorystycznego, na co kapitan się stanowczo nie zgadza.

Fourcast kontaktuje się z reporterem i prosi go o spotkanie, na co chłopak się zgadza, jednak o umówionej godzinie artysta nie pojawia się w zamku. Następnego ranka okazuje się, że Fourcast zginął w wypadku samochodowym. Tintin zaczyna uważać, że nie mogło być to dzieło przypadku i wybiera się do sklepu Nasha, gdzie rozmawia z sekretarką, panienką Martine; dowiaduje się tam, że Fourcast był niepijący i zawsze jeździł ostrożnie; w warsztacie samochodowym okazuje się, że auto artysty było w świetnej kondycji. Ze znalezionych w miejscu wypadku śladów wynika, że Fourcast został zamordowany. Dwójka ludzi w samochodzie usiłuje zamordować reportera, co się nie udaje; uciekając, zostawiają za sobą przypadkiem broń.

Tintin dochodzi do wniosku, że sekretarka musi współpracować z jego niedoszłymi zabójcami; okazuje się, że nie jest to prawdą, a żaden z innych pracowników sklepu nie mógł mieć nic wspólnego ze sprawą, a reporter nie dochodzi do żadnych wniosków. Szybko jednak orientuje się, że Endandinne nosi taki sam naszyjnik, jak sekretarka. Chłopak wybiera się na seminarium Endandinnego, podczas którego ten przyjmuje rolę guru społeczności; reporter spotyka na zewnątrz Martine i pyta ją, czy jej naszyjnik jest ze złota, na co ta odpowiada twierdząco. Następnego dnia reporter znowu do niej przychodzi i mówi jej, że zamierza spotkać się z informatorem w sprawie morderstwa tego samego wieczoru w pobliżu Księżymłyna. Tego samego wieczoru w umówionym miejscu na Tintina oczekuje dwójka kryminalistów; ten próbuje ich zaatakować, ich kompan jednak ogłusza reportera uderzeniem w tył głowy.

Chłopak budzi się w szpitalu i wyjaśnia kapitanowi, że zapewne w naszyjniku panienki Martine znajduje się pluskwa. Następnego dnia reporter wychodzi ze szpitala (wbrew zaleceniom lekarzy) i, pod pretekstem przeprowadzania ankiety, poszukuje stacji odbiorczej połączonej z nadajnikiem. Podczas poszukiwań natrafia na jednego z asystentów Endandinnego i decyduje się pójść tym tropem. Następnego dnia, kiedy reporter wyjeżdża z zamku na motocyklu, asystent próbuje go zastrzelić; mordercy znajdują jedynie porzucony motocykl, po czym uciekają, jako że kapitan, słysząc strzały, ruszył na pomoc reporterowi. Okazuje się, że chłopak przeżył salwę, kryjąc się w wydrążonym pniu wierzby.

Tintin i kapitan wyruszają do Włoch, gdzie przebywa Bianka Castafiore, aby odnaleźć dalsze tropy w całej sprawie. W hotelu ktoś dzwoni do reportera z pogróżkami; obaj przyjaciele przenoszą się do willi Akassa, w której mieszka - razem ze swoimi przyjaciółmi - śpiewaczka. Okazuje się, że w tym samym miejscu znajdują się też ich dawni znajomi: Abdallah razem ze swoim ojcem i pan Gibbons, jak również sam Ramon Nash. Tej samej nocy reporter trafia do tajnej krypty w podziemiach, gdzie znajduje dokładne kopie obrazów słynnych artystów. Nakrywają go współpracownicy Endandinnego i wyjaśniają, że Ramon Nash jest przez nich zmuszony do kopiowani słynnych prac; Fourcast, który zamierzał powiadomić o całej sprawie reportera, został przez nich zamordowany.

Złoczyńcy wyjaśniają młodzieńcowi, że wie za dużo, i musi zginąć; planują pokryć go płynnym poliesterem i zamienić w figurę podpisaną Reporter, która zostanie uznana za nowe dzieło Cesara. Chłopak, już w celi, przekazuje Milusiowi przez okno wiadomość do kapitana. Następnego ranka porywacze budzą Tintina, mówiąc mu, że nadszedł czas na jego egzekucję.

Alternatywne zakończenia Edytuj

Wielu artystów kontynuowało po śmierci Herge komiks; najsłynniejszym headcanonem jest wersja Yvesa Rodgiera, w której kapitan pojawia się w ostatnim momencie, by uratować przyjaciela, a złoczyńcą okazuje się być Rastapopulos. Jego wersję historii można przeczytać tutaj.

Czy Tintin przeżywa? Edytuj

Ostatnim kadrem komiksu jest Tintin prowadzony na egzekucję. Znawcy mają mieszane uczucia co do tego, jak miała zakończyć się historia: niektórzy wskazują na pojawiający się w komiksie dialog, w którym Tintin wyjaśnia, że zamachowcom niemal udało się go zamordować, na co kapitan sugeruje, że któregoś dnia reporter nie będzie miał tyle szczęścia.

Ciekawostki Edytuj

  • Kapitan, siedząc przy łóżku reportera, używa niemal dokładnie tych samych słów, co w Spacerze po Księżycu Tintin przy jego noszach.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.