Nie, Lakmus. Tryfon Lakmus.

~ Lakmus, Skarb Szkarłatnego Rackhama

Profesor Tryfon Lakmus (fr. Trifon Tournesoul ang. Cutberth Calculus) to głuchy profesor i jedna z głównych postaci serii. Uważa się za lekko niedosłyszącego na jedno ucho, ku irytacji pozostałych bohaterów.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Lakmus jest opisywany jako niski, ciemnowłosy mężczyzna z czarną bródką; niemal zawsze ma na nosie okulary. Ubiera się zazwyczaj w zielony płaszcz do kostek i takiż kapelusz. Często nosi ze sobą wahadełko.

Osobowość[edytuj | edytuj kod]

Profesor jest spokojny, uprzejmy i opanowany, jakkolwiek wpada w nieopanowaną furię po nazwaniu go wariatem. Pomimo wieku jest nadzwyczaj silny, co ujawnia się, gdy Lakmus jest wściekły. Dysponuje wielką wiedzą techniczną; pasjonuje się radiestezją i niemal zawsze nosi ze sobą wahadełko. Jego głuchota jest często źródłem humoru w komiksach - Lakmus niekiedy nie rozumie dokładnie wypowiadanych doń słów.

- Kapitanie, co się dzieje? Zawracamy?

- A tak, panie Lakmus, zawracamy...

- A, to dobrze, bo już myślałem, że zawracamy. Jak to się człowiek może pomylić! Byłbym przysiągł, że zawracamy...

~ Lakmus i kapitan, Skarb Szkarłatnego Rackhama

Romans[edytuj | edytuj kod]

Lakmus jest jedyną postacią w serii, która oficjalnie okazuje uczucia romantyczne; w Klejnotach Bianki Catasfiore zakochuje się w tytułowej bohaterce. W następnej części jest też wyjątkowo uprzejmy w stosunku do Peggy Alcazar, żony generała Alcazara.

Relacje[edytuj | edytuj kod]

Tintin[edytuj | edytuj kod]

Lakmus i reporter poznali się w Skarbie Szkarłatnego Rackhama, gdzie profesor starał się sprzedać chłopakowi swój projekt łodzi podwodnej; pomimo tego, że początkowo zarówno Tintin, jak i Baryłka irytowali się głuchotą mężczyzny, dosyć szybko zawiązała się między nimi przyjazna relacja. Reporter wyrusza na jego poszukiwania, gdy ten jest porwany i wielokrotnie ryzykuje życiem, żeby go uratować.

Kapitan Baryłka[edytuj | edytuj kod]

Pomimo początkowych niesnasek pomiędzy tą dwójką kapitan i Lakmus nawiązali silną relację; profesor w dowód wdzięczności za pomoc w rozwijaniu swojego projektu łodzi podwodnej kupuje na licytacji zamek jego przodków i wprowadza się doń z kapitanem. W późniejszych tomach kapitan wielokrotnie ryzykuje życiem w obronie Lakmusa i gwałtownie reaguje na obelgi kierowane pod jego adresem.

Wolff[edytuj | edytuj kod]

A ja miałem do pana absolutne zaufanie! Och, Wollf...

Wolff i Lakmus pracowali razem w zakładach atomowych nad budową rakiety i razem wyruszyli w podróż kosmiczną. Tryfon stuprocentowo ufa mu i jego umiejętnościom; nie zauważa jego niepokojących zachowań i nie może uwierzyć w jego zdradę.

Bianka Catasfiore[edytuj | edytuj kod]

Lakmus jest od pierwszej chwili zauroczony kobietą; na jej cześć hoduje nową odmianę róż, którą nazywa jej imieniem. Bardzo martwi się o jej los i dobre samopoczucie. Gdy kobieta wyjeżdża z zamku, macha za nią chusteczką i prosi, by odwiedziła ich ponownie. Sama Bianka całuje go w policzek na pożegnanie.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W Kierunek Księżyc oraz Spacerze po Księżycu używa aparatu słuchowego i trąbki usznej; tej ostatniej używa też przez chwilę w Klejnotach Bianki Castafiore.
  • W młodości uprawiał wiele sportów, ćwiczył również savate. Próbuje pokazać konkretny ruch w Locie 714 do Sydney.
  • Skonstruował zmotoryzowane wrotki rozpędzające się do 50 km na godzinę.
  • Nie pali.
  • Pierwszy raz w życiu pije whiskey w Spacerze po Księżycu, gdy wznosi toast po szczęśliwym wylądowaniu na Ziemi.
  • Jego nazwisko po francusku oznacza dosłownie słonecznik.
  • Za dzieło swojego życia uważa rakietę kosmiczną.
  • W Tintinie i Picarosach stwierdza, że nigdy nie miał siostry.

Występy[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.