Ten pies jest obdarzony wspaniałym węchem. Jest niezrównany w tropieniu przestępców!

~ Tintin, Czarna Wyspa

Miluś (fr. Milou, ang. Snowy) to pies i najlepszy przyjaciel Tintina. Poza samym reporterem jest jedyną postacią, która pojawia się w każdym tomie cyklu.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Wygląd Milusia nie zmienił się znacząco przez wszystkie tomy cyklu. Jest to mały, biały Fox Terrier - jego design jest stosunkowo mało skomplikowany, np. oczy zaznaczane są tylko czarnymi kropkami.

Osobowość[edytuj | edytuj kod]

Postać Milusia odgrywa znaczącą rolę przez wszystkie części, a jego zachowanie stopniowo ewoluuje. Jakkolwiek głęboko oddany swojemu panu, zdradza wielkie zamiłowanie do kości i alkoholu. Zazwyczaj stara się jak najbardziej pomagać reporterowi, jakkolwiek czasami zdarza się mu nieposłuszeństwo - potrafi jednak naprawiać swoje błędy i zazwyczaj w ostatecznym rozrachunku pomaga chłopakowi w wyjściu z problematycznych sytuacji. Lubi zabawę, widocznie bawią go cudze (zwłaszcza kapitana) pomyłki i niepowodzenia, cieszy się też na widok Tajniaka i Jawniaka. Miluś nie boi się większych od siebie zwierząt ani bandytów i de facto jego jedynym lękiem są pająki. Sam Tintin często zauważa, że Miluś ma nadzwyczajny węch.

Relacje[edytuj | edytuj kod]

Tintin[edytuj | edytuj kod]

Miluś jest jedyną postacią, która towarzyszy reporterowi w każdym tomie. W pierwszych tomach otwarcie ze sobą rozmawiają. Chłopakowi niekiedy zdarza się stracić cierpliwość do psa (np. gdy Miluś w Czarnej Wyspie upija się kilkukrotnie whiskey), równie często jednak okazują sobie wzajemnie ciepłe uczucia. Sam Tintin jest tak przywiązany do Milusia, że w Tintinie w Ameryce brawurowo wkrada się do siedziby bandytów, żeby odbić psa z ich rąk. W Cygarach Faraona wyje z rozpaczy na grobie młodzieńca.

Tintin nie żyje! Zamordowali Tintina! (...) Już go nie zobaczę! (...) Będę tu leżał, aż zdechnę na jego grobie!

Kapitan Baryłka[edytuj | edytuj kod]

Pies często śmieje się z niezręczności kapitana i cieszy, ilekroć nadarza się okazja, by ten upadł lub się przewrócił. Baryłka wzbudza jednak jego podziw swoim (nieudanym) przeskokiem nad stołem w Świątyni Słońca, wydaje się też, że kapitan jest przywiązany do Milusia; w Tintinie w Tybecie otula go kurtką.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W pierwszych tomach Miluś i Tintin otwarcie ze sobą rozmawiają.
  • W całej serii kilkukrotnie uratował reporterowi życie.
  • Często się upija, najczęściej whiskey; w Kierunek Księżyc i w Krabie o złotych szczypcach jest widziany, jak pije szampan.
  • W wersji angielskiej jego imię oznacza dosłownie Śnieżek; nadano mu je, ponieważ Snowy zajmuje w dymku mniej więcej tyle samo miejsca, co francuskie Milou.
  • Po śmierci Hergé wiele gazet opublikowało obrazek Milusia wyjącego nad nieprzytomnym Tintinem.
  • W Tintinie w Tybecie bawi go widok kapitana próbującego nie wpaść do rzeki; cieszy się też, gdy mężczyzna stoi nad dziurą w Kierunek Księżyc.
  • Śpi w łóżku reportera.
  • Ma arachnofobię.
  • W Aferze Lakmusa nazywa profesora wujciem Tryfonem.

Występy[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.